Au Vieux Spijtigen Duivel

Au Vieux Spijtigen Duivel is een van die zeldzame adressen waar geschiedenis, Brusselse volkscultuur en stevige keuken elkaar ontmoeten in één drukbezochte zaak. Al sinds de 18e eeuw wordt hier gegeten en gedronken, en volgens de legende zou er al rond 1500 een herberg hebben gestaan op deze plek, wat het tot een van de oudste cafés van de Brusselse regio maakt. Vandaag is het een levendige brasserie-restaurant waar klanten komen voor klassieke Belgische gerechten, een uitgebreide bierkaart en een karaktervol interieur dat bewust zijn patina heeft behouden. Dit maakt het een interessant adres voor wie op zoek is naar een authentieke beleving, maar het brengt ook enkele aandachtspunten mee waar toekomstige bezoekers rekening mee moeten houden.

De ligging aan de Alsembergsesteenweg in Ukkel zorgt ervoor dat Au Vieux Spijtigen Duivel makkelijk te combineren is met andere uitstappen in het zuiden van Brussel, maar de meeste gasten komen hier echt specifiek voor de zaak zelf. Het gebouw is officieel beschermd als monument, waardoor zowel de gevel als een groot deel van het interieur hun historische uitstraling hebben behouden. Houten balken, oude decorstukken en een licht rommelig, maar sfeervol interieur zorgen voor een café-gevoel dat je niet in een moderne zaak vindt. Sommige bezoekers noemen dat charmant en uniek, anderen ervaren het als wat donker of ‘shabby’, zeker in de achterste ruimtes en de tuin. Wie voor strakke designinterieurs komt, zal hier niet vinden wat hij zoekt; wie graag in een levendige oude herberg zit, voelt zich meestal meteen thuis.

De keuken van Au Vieux Spijtigen Duivel is hoofdzakelijk Belgisch, met een duidelijke brasseriesignatuur en enkele referenties naar de Griekse roots van de uitbater. Op de kaart staan typische gerechten zoals stoofvlees, gegrild vlees, mosselen, garnalengerechten en klassiekers uit de Brusselse bistrokeuken, aangevuld met elementen die doen denken aan grootmoeders keuken: grote porties, eenvoudige presentatie en een focus op smaak eerder dan verfijning. Sommige gasten vergelijken het met een stevige huiselijke maaltijd: lekker en royaal, maar niet per se gastronomisch of creatief. Dat past ook bij het concept: dit is geen fine dining, wel een traditionele brasserie waar comfort food centraal staat.

Opvallend is dat verschillende bezoekers de royale porties van de vleesgerechten in de verf zetten. Een gemengde vleesschotel voor meerdere personen blijkt in de praktijk vaak ruim voldoende te zijn voor extra eters, wat het interessant maakt voor groepen of families die graag delen. De grillgerechten en andere klassieke brasseriegerechten worden herhaaldelijk geprezen om hun smaak en consistentie, waarbij vooral de kwaliteit van het vlees positief wordt vermeld. Tegelijk zijn er ook kritische opmerkingen: sommige bereidingen worden omschreven als correct maar ‘niet verfijnd’, en wie een lichte of moderne keuken verwacht, kan het geheel wat zwaar of ouderwets vinden. De prijs-kwaliteit wordt over het algemeen als eerlijk gezien, al vermeldt een minder tevreden gast dat bepaalde gerechten duur aanvoelen in verhouding tot de geboden finesse.

Als het om voorgerechten en desserts gaat, komen vooral de traditionele keuzes naar voren. Belgische klassiekers zoals kroketten met garnalen en nagerechten als sabayon duiken meermaals op in reacties van klanten. De sabayon, die aan tafel in grote pannen wordt geserveerd, wordt door sommige bezoekers als spectaculair en bijzonder gul beschreven, een dessert dat men zich nog lang herinnert. Anderzijds blijkt dat sommige kleinere gerechten – bijvoorbeeld garnalenkroketten die als hoofdgerecht besteld worden – voor bepaalde klanten eerder aan de krappe kant zijn in verhouding tot andere royale porties. Dit toont aan dat het loont om de kaart goed te bekijken en bij twijfel even te vragen hoe groot een gerecht precies is.

De drankkaart is een van de sterke punten van Au Vieux Spijtigen Duivel. De zaak wordt in meerdere bronnen omschreven als een brouwerijcafé of brasserie met een uitgebreid aanbod aan ambachtelijke bieren, Belgische klassiekers en regionale referenties. Bierliefhebbers vinden er een ruime keuze, wat deze plek aantrekkelijk maakt voor een gezellige avond met vrienden of collega’s. Naast bier biedt de zaak ook een selectie wijnen, waaronder opties per glas, zodat niet-bierdrinkers eveneens voldoende keuze hebben. De combinatie van restaurant en typisch Brusselse estaminet-sfeer maakt dat je zowel voor een volledige maaltijd als voor een paar drankjes en een hapje terechtkunt.

Wat de bediening betreft, lopen de meningen opvallend gelijk: veel gasten benadrukken de vriendelijkheid en efficiëntie van het team. Kelners die zich soepel tussen de tafels en stoelen door bewegen met volle schotels, een eigenaar die zichtbaar aanwezig is in de zaal en personeel dat ondanks de drukte de sfeer licht houdt, worden vaak gewaardeerd. De service wordt doorgaans als snel en attent omschreven, zelfs wanneer de zaak volledig vol zit. Er zijn wel uitzonderingen: in een minder positieve review wordt verwezen naar humor die niet bij iedereen aansloeg en een gevoel dat de bediening probeerde goed te maken wat de keuken niet overtuigend had gebracht. Toch lijkt het algemene beeld dat wie hier komt, mag rekenen op een warm onthaal in een informele, soms zelfs familiaal ogende sfeer.

De sfeer is een van de meest bepalende aspecten van Au Vieux Spijtigen Duivel, en tegelijk een duidelijk plus- én minpunt. Veel bezoekers waarderen het levendige, soms luidruchtige karakter: gesprekken gonzen door de zaal, glazen rinkelen, en er is voortdurend beweging, wat het gevoel van een echte Brusselse volksherberg versterkt. Gasten omschrijven het als gezellig druk en authentiek; voor sommigen is precies die drukte een teken dat men hier graag komt en dat de zaak een vaste waarde is in de buurt. Voor andere bezoekers is het geluidsniveau echter vermoeiend, vooral wie rustig wil tafelen of een intiem gesprek wil voeren. Toekomstige klanten doen er dus goed aan om vooraf te beseffen dat dit geen stille eetplek is, maar een bruisende brasserie waar de rumoerige ambiance deel uitmaakt van de ervaring.

De historische context van Au Vieux Spijtigen Duivel geeft de ervaring nog een extra laag. Volgens de overlevering zou keizer Karel V hier ooit incognito hebben verbleven, waarna hij het etablissement, toen nog ‘À l’Ange’ genoemd, een nieuwe naam gaf omdat hij niet gecharmeerd was door de toenmalige uitbaatster. Later was de herberg een ontmoetingsplaats voor bekende schrijvers; zo wordt vermeld dat Baudelaire er aan delen van “Pauvre Belgique” werkte en dat ook Victor Hugo de plek frequenteerde. De combinatie van literair en politiek verleden, samen met de classificatie als beschermd gebouw, maakt dat je als gast niet alleen in een café of restaurant zit, maar ook in een stukje levend erfgoed. Voor sommige klanten is dat een groot pluspunt; anderen zijn vooral met de maaltijd en het gezelschap bezig en merken de historische details minder op.

Voor groepen lijkt Au Vieux Spijtigen Duivel bijzonder geschikt. Er zijn meerdere getuigenissen van grotere gezelschappen die vlot zijn ontvangen en bediend, met gerechten die tegelijkertijd op tafel komen en porties die royaal genoeg zijn om te delen. De lange tafels, de levendige sfeer en de grote keuze aan gerechten en bieren maken het een logische keuze voor verjaardagen, uitjes met collega’s of informele familiefeesten. Wie een rustige tête-à-tête plant, moet zich echter afvragen of de akoestiek en de drukte passen bij wat hij zoekt. Reserveren is, zeker op populaire avonden, sterk aan te raden omdat de zaak vaak volledig vol zit.

Niet elke ervaring is onverdeeld positief, en dat is belangrijk voor een realistisch beeld. Sommige klanten geven aan dat bepaalde gerechten hen teleurstelden: opmerkingen over te hoge prijzen in verhouding tot de kwaliteit, een tuin die als onaantrekkelijk en minder verzorgd wordt omschreven, of eten dat volgens hen niet vers genoeg smaakte. Dergelijke ervaringen lijken eerder uitzonderingen in vergelijking met het grote aantal enthousiaste recensies, maar ze tonen aan dat de kwaliteit niet altijd op exact hetzelfde niveau wordt ervaren door iedereen. Wie veel belang hecht aan verfijnde presentatie, culinaire creativiteit en absolute stilte tijdens de maaltijd, zal misschien beter elders zoeken; wie vooral een karaktervolle plek wil met stevige brasseriekeuken en veel sfeer, heeft hier meer kans op een geslaagde avond.

Voor potentiële klanten die twijfelen of Au Vieux Spijtigen Duivel bij hen past, helpt het om enkele kernpunten te overlopen. Wie houdt van een drukke, volkse ambiance, lange tafels vol klassieke Belgische gerechten, een sterke brasserie-stijl en een ruime keuze aan bier, zal zich hier doorgaans goed voelen. De historische achtergrond, het beschermde gebouw en de anekdotes rond Karel V en bekende schrijvers geven extra charme voor wie graag eet op een plek met verhaal. Daartegenover staan mogelijke minpunten: het hoge geluidsniveau, een interieur dat door sommigen als verouderd wordt ervaren, en een keuken die bewust inzet op traditie en gulheid, maar niet per se op verfijnde gastronomie. Uiteindelijk is Au Vieux Spijtigen Duivel vooral een adres voor wie een levendige Brusselse herberg zoekt waar nog echt geleefd, gelachen, gegeten en gedronken wordt, met alle charmes en kleine imperfecties die daarbij horen.